. “ÇOK FARKLI” BİR DÖNEMİ BİRLİKTE GEÇİRDİK:
. İMROZ ATATÜRK İLKÖĞRETMEN OKULU:
. Sonradan
GÖKÇEADA adını alan İMROZ'da bulunan okulumuz ilk olarak son derece yetersiz ve
yoksun koşullarda 1965 yılında geçici bir binada tek sınıflı bir okul olarak
resmen açılmıştır.
. Son bahar
gelmişti ve biz devlet sınavlarını kazanmış öğrenciler olarak çağrıldığımızda
ikinci sınavın yapılacak olduğu Çanakkale'de yine zor koşullarda geceleyip,
sınavdan geçirilip İMROZ'a göndermek üzere beklemekte idik.
. İmroz'a
ulaşım pek de kolay değildi...
. Daha çok balıkçı
tekneleri ile her türlü ulaşım sağlanıyordu.
. Bir uygun
zaman olduğunda bizi de yine bir tekne ile adaya gönderdiler...
. Baş altında
ve ambarda üç saat kadar süren bir dalgalı deniz yolculuğu sonucunda Kaleköy
iskelesine indirildik.
. İşte böyle
başladı bizim kaderimizin ilk "ADA" serüveni...
. Sonra neler
oldu...
. İlk sınıf
olarak 51 yatılı 9 gündüzlü öğrenci ile devam eden öğretim dönemi sonucunda
çoğumuz 1968 haziran ayında mezun olduk.
. Bugüne değin
sayısını tam olarak ilemediğim öğrenci orada öğretim gördü ve mezun oldu.
. Benim gibi
birçok arkadaşımız kendi anılarını, duygularını yazdı...
. Hep bir
burukluk, bir duygusallık vardır bizim anlatımlarımızda...
. Okulumuz
mezunlarının kurduğu bir dernek aracılığı ile çok sayıda buluşma ve karşılaşma
düzenlendi.
. Bugün bile o
öğrenciler yine bir araya geldiklerinde sevinç duyarlar, mutlu olurlar...
. Ben de bazı
buluşmalara katılabildim.
. Şu an sınıf
arkadaşlarımızdan, o dönemdeki diğer sınıf arkadaşlarımızdan yaşayanlara sevgi
dolu güzel dileklerimi iletiyorum.
. Yaşama veda
edip, sonsuzluğa erişen arkadaşlarımıza ise tanrıdan rahmet ve huzurlar
dilerim; anılarımızda yerleri hep kalacaktır...
. Geçmiş yıllar
içerisinde hiç görüşemediğimiz birçok arkadaşımız oldu. Bugün bunu düşünen,
anımsayan, özlemlerini, anılarımızı duyumsayan arkadaşlarıma içten selamlarımı
gönderiyorum.
. En yoksun
günleri, o yılları birlikte "gerçek kardeşlik duyguları" ile
birbirimize sarılarak, dayanışmalar içerisinde geçirdik; araya giren uzun
yıllara rağmen o dönemi asla unutmamış olduk.
. Bu yazılar
sanıyorum hiç bitmez; zaman zaman yenileri eklenir...
. Sağlıkla,
huzurla ve sevgi ile kalın...
. Öğretmen
GÖNEN ÇIBIKCI, 2026.02.22, SW.
